De rattenvanger van Hameln

Een oproep van de aarde

Op 24 november kregen we een oproep van de aarde om te mediteren of ter plekke naar Paderborn toe te gaan voor extra energetische ondersteuning. We kozen voor een meditatie die we de volgende ochtend zouden doen. We nodigden alvast iedereen die het aanging uit: spirits, aardewezens, en met name mensen. Op dat moment begrepen we ook waarom we die avond grieperig thuis moesten blijven, ik bijna mijn tong verbrandde bij de soep en Ernst 911 zag op de klok… Deze oproep was belangrijk.

De aarde had het moeilijk om de energie van de octaëder te integreren. Verder konden we iets doen om de oude driedimensionale dualistische energieën in de octaëder te transformeren.

Carolus, Merlijn en Harry Potter

Die nacht droomde ik dat we de eerder gebruikte krachtige Carolus energie nodig zouden hebben, zo interpreteerden we een van de droomsymbolen. Het was verder belangrijk dat de mensen die (al dan niet onbewust via hun hogere zelf) mee zouden doen, zuivere intenties hadden en tegelijkertijd al afgestemd waren op de nieuwe energie. Oude energie of healingmethoden uit de derde dimensie waren niet meer geschikt.

De volgende ochtend gebruikte Ernst de Carolus energie voor het opschonen. We bedankten in de meditatie mensen die met oude energie werkten en zeiden dat hun energie op dit moment niet nodig zou zijn. We hadden alleen zielen nodig die toegerust waren met de nieuwe energie, en zuiver hiermee konden werken. De Arcturianen hadden we gevraagd dit te bewaken en oude energieën waar nodig te transformeren of onschadelijk te maken. Ik zag mezelf weer vliegen als een vogel en enige tijd bij de Westpoot van de octaëder vertoeven waar ik de hulp inriep van vogels en andere dieren. Ernst zag dat hij hulp kreeg uit een andere dimensie van niemand minder dan Merlijn. Ze leverden een soort veldslag. Het zag eruit als de luchtgevechten van tovenaars in de Harry Potter film. Oude energieën werden symbolisch verslagen. Ernst plaatste tevens extra vortexen als bescherming en energieboost voor de octaëder.

Om 12 uur diezelfde dag deden we een meditatie met ‘iedereen die het aangaat’ in een grote cirkel. De energie voelde op dat moment weer rustig. De aarde voelde zich weer goed verbonden.  Het was druk met dieren, wezens en ET’s en mensen… Mooie stille energie. De extra vortexen fungeerden ook als wachters om ongewenste energieën buiten te houden.

De rattenvanger
Lemniscaat
Lemniscaat

Op 27 november krijgen we nieuwe informatie, via dromen en meditatie, voor meer energetisch werk ter plekke in Paderborn voorafgegaan door opschonend en transformerend energiewerk in Hameln. Het eerdere energetische werk via de meditatie had wel geholpen, maar er bleek meer nodig te zijn. Deze informatie namen we ter harte en Ernst kreeg informatie over het werken met een lemniscaat, het oneindigheidsteken, en zijn blokfluit om de ‘negatieve’ krachten te kunnen lokken, bundelen en te transformeren via water. Het beeld dat hij kreeg, zag er ongeveer uit als de rattenvanger van Hameln, het verhaal van de fluitspeler die alle ratten met zijn fluitspel met zich meelokte en voorgoed het water in deed verdwijnen en zodoende Hameln van een rattenplaag wist te verlossen…

Transformatie van oude energie in Hameln

We hadden een geschikt water op Google Maps uitgezocht en reden op 30 november naar Hameln. Leuk detail was dat we geruime tijd achter een auto aan reden van een waterbedrijf met de tekst “Laat water voor je werken”. Bij aankomst werden we begroet door twee ganzen die in een neergaande boogbeweging vlak voor ons langs vlogen. Kortom we zaten op de goede plek! We stuurden Margo een bericht, want zij zou thuis op afstand met ons meedoen.

Water in Hameln
Water in Hameln

We verbonden ons met elkaar, de spirits en aardewezens. Eerst zegenden we het water. Ernst begon te blokfluiten om alle energieën in de octaëder die getransformeerd mochten worden naar het water te lokken. Ik stond met mijn gezicht naar het water en voelde het effect alsof een sterke wind in mijn rug me een beetje naar voren duwde. De krachten werden naar het water toe gelokt. Ernst maakt daarna doorgaande energetische bewegingen in de vorm van een lemniscaat in drie richtingen. De energieën werden vervolgens door Ernst naar het water gedirigeerd, ondergedompeld en weer omhoog gestuurd. Dat herhaalde hij een aantal keren, want sommige van deze krachten aarzelden nog. Het was nieuw en onwennig voor ze, maar het is ook een uitnodiging voor deze krachten om te transformeren naar een volgend niveau.

Ernst stuurde de getransformeerde energie naar alle hoeken en randen van de octaëder. Ik zag het voor mijn geestesoog als een pijl naar boven als vuurwerk in de lucht uit elkaar spatten. De energie voelde als een feestje, zo mooi. Daarna maakte ik contact met een boom, eentje die ons al opgevallen was. Ik voelde een warme gloed rond mijn handen en een diep innig contact met de bomen en de aarde. Ik was er echt door geraakt.

Toen we klaar waren, zagen we een auto rijden, hardlopers die voorbijkwamen, kortom alles om ons heen kwam weer op gang. Heel opvallend dat we eerder tijdens onze energetische activiteiten totaal niet gestoord werden.

Een “Wall of Love” vanuit Paderborn
Bergkristal verbonden met Paderborn
Bergkristal verbonden met Paderborn

In de Dom staken we enkele kaarsen aan en verbonden ons met alle spirits die het aangingen. We stuurden samen onze gebundelde liefde naar de randen van de octaëder als een muur van liefde, een “Wall of Love”. Ik voelde een soort draaiende beweging met de klok mee. De energie was duidelijk in beweging. Ernst voelde dat we even moesten gaan zitten en mediteren. Ik zag mezelf als een vogel naar alle punten vliegen alsof ik ze met elkaar verbond. Ook verbond ik de energie met het bergkristal dat we eerder hadden verbonden met deze plek, zodat we op afstand de verbinding zuiver zouden kunnen voelen en gebruiken, voor het voelen en bijstellen van de octaëder.

Omdat de energie voor Ernst teveel zou worden, gingen we even later naar een café op de markt vlakbij. Daar genoten we van overheerlijke groene thee, Ernst van een heerlijke gebakje, ik van een cheescake-brownie. Ondertussen voelde Ernst dat we de “wall” te krap hadden neergezet en te weinig rekening gehouden met de ruimte die de vortexen innamen. Hij verruimde de “wall” tot de gewenste afmetingen. Deze plek in het café was overigens prima voor het nawerk door Ernst, want nu stonden we niet meer in het brandpunt van de octaëder.

Ernst zag een soort energetisch proces-technisch regelpaneel, dat de intensiteit en effectiviteit van de energie van de octaëder automatisch regelde, maar ook bijgesteld kon worden. De octaëder leek eerst nog een tijdje te wiebelen rondom zijn verticale as, alvorens hij zich kon settelen. Ernst stelde hem in op een intensiteit van 80 tot 85 procent. 100 procent was voor dat moment nog te hoog. Ernst, als opzichter, zag vanzelf hoe hij dit kon doen en regelen. De aarde voelde zich op dat moment weer gerustgesteld, ondanks dat alles zo nieuw was voor haar.

Vanaf dat moment kon Ernst thuis op afstand de energie van de octaëder monitoren en bijstellen indien nodig. Onze verbinding en voeling met de aarde bleef belangrijk. Ze had tijd nodig voordat we met de volgende octaëder aan de slag konden gaan.