Lichtwerk: bouwvakkerswerk en vakantiegevoel

Ernst en ik zijn volop bezig met de voorbereidingen voor een bezoek van enkele dagen aan Duitsland. Het is een energetische missie om op diverse plekken de energie van de Nieuwe Aarde te verankeren, neer te zetten en waar nodig oude energieën op te schonen. Dit doen we in samenspraak met ons team van Spirits, Arcturianen en met aardwezens. En, heel belangrijk, met ons Hoger Zelf en met elkaar.

Voordat ik verslag zal doen van deze reis, en dat wordt pas nadat wij terugkomen, wil ik alvast enkele puzzelstukjes die nu op hun plek vallen met jullie delen. Onze voorbereiding begon namelijk al eerder en nu pas herkennen we sommige dingen als voorbereiding op de komende reis en onze missie.

  • Eerder dit jaar las ik een channel van de 9th Arcturian Council (gechanneld door Daniel Scranton) en die boodschap resoneerde energetisch. Zo ontdekten we onze eigen connectie met de Arcturianen. In een meditatie zag ik vervolgens een geometrische code die mij deed denken aan het werk van Janosh, die ook contact heeft met Arturianen. De code zag ik in mijn hartgebied en ging door mijn lichaam. Een vriendin van ons kon de Arcturiaanse gids zien die blijkbaar bij mij was (en zich liet zien als prachtige jongeman, die mij een beetje aan de Elf Legolas uit Lord of the Rings deed denken. Tot zover mijn menselijke neiging om er een beeld bij te zoeken…) Een hele mooie liefdevolle energie. Later toen ik vroeg naar zijn naam kreeg ik “I am Eon” door.
  • Tijdens en na een channel van Steve Rother april of mei dit jaar (over het einde van de aarde in haar huidige vorm en transitie naar het onbekende) voelden we ons – net als veel lichtwerkers – geschokt, verdrietig maar ook extra gemotiveerd om onze energie en liefde in te zetten voor Moeder Aarde. De channel van Steve bleek te werken als een nieuwe wake-up call.
    Een nieuwe, dringende versnelde focus op ons lichtwerk diende zich aan. We verdiepten ons op verschillende manieren in de transitie naar de nieuwe aarde, ook wel de transitie van de derde dimensie naar vijfde dimensie genoemd. Dat ik op dat moment ook met nieuw vrijwilligerswerk in de stervensbegeleiding begonnen was, kun je zien als speling van synchroniciteit…
  • Tijdens onze vakantie in juni bezochten we de kathedraal en het labyrint van Chartres. We voelden daar de energie. Ik zag het in kleuren en Ernst zag een ruimteschip van de Arcturianen. Het bleek achteraf een keuzemoment vooral voor Ernst te zijn: “je kunt mee met ons naar Huis of blijven en je inderdaad inzetten voor de Nieuwe Aarde”. Later kwam ook de boodschap “We know what you want”. Ernst wilde namelijk blijven, veranderde toen zijn zieleplan en dat was een bewuste keuze! Voor mij was de keuze eerder ‘andersom’, energetisch minder heftig dan bij Ernst. Mijn plan was al om te blijven, maar ik had op dat moment ook naar huis kunnen gaan. Hoe dan ook was het een hernieuwde bewuste keuze voor onze missie.
  • Onze meditaties, dromen en energie veranderden. Voor Ernst leek het “bouwvakkerswerk” voor mij voelde de energie van de nieuwe aarde juist ook als de energie van “vakantie”. We voelden beiden de nieuwe energie als thuiskomen. Energetisch deels onbewust of bewust werkten we aan de Nieuwe Aarde. Om ruimte te maken voor deze nieuwe klus hadden we behoorlijk last van ascentieverschijnselen. Veel oude energieën maakten plaats voor nieuwe en ons celgeheugen werd blijkbaar weer eens opgeschoond…
  • We hebben steeds minder last van oud karma, de oude 3D energieën, en hoeven ons ook steeds minder bezig te houden met de energie van 3D wereld. Echter zónder het contact met de werkelijkheid te verliezen, want we bevinden ons natuurlijk in een overgangsfase naar de nieuwe wereld. We zien nog steeds de dualiteit, nu meer als objectieve waarnemer en hebben veel minder last van de polarisatie en oordelen. We hoeven ons niet meer zo bezig te houden met de strijd en drama’s die in de 3D nog volop leven. Daardoor hebben we meer ruimte om ons met deze missie bezig te houden en ons te verbinden met de nieuwe energie. Het voelt veel rustiger. Vaak ervaren we op meerdere niveaus, dimensies verbinding met natuur en mensen, soms tot op het onvoorwaardelijke niveau van de zielsverbinding. De ervaring van het zielsperspectief maakt het gemakkelijker om ervaringen anders te bekijken en alles en iedereen zijn of haar eigen proces te laten leven. Alles is van waarde en er is géén oordeel voor de keuze van een ziel voor welke dimensie dan ook.
  • Wij hebben een verbindende energie in ons, ook wel connector energy genoemd. Wij zijn een schakel in het universum tussen mensen, aarde en spirits. Spirits die er zijn om ons, de mensheid en de aarde, te ondersteunen in deze ascentie. Onderdeel van een groter geheel. Dat en meer van onze kwaliteiten hebben we meegenomen van Thuis en kunnen we nu volop gebruiken. Informatie of vaardigheden krijgen we ook als energetische downloads. Het voelt heel gewoon en heel bijzonder tegelijkertijd.
  • Onze oude levenslessen zijn voor een groot deel afgerond, maar er komen nieuwe voor terug. Dat hoort nou eenmaal bij het spel op aarde. We leren nieuwe vaardigheden, al is het natuurlijk ook een herinneren aan vaardigheden die we meegenomen hebben van Thuis. De sluier wordt steeds dunner. Ook leren we onze grenzen te stellen aan spirits voor wie de ervaring van een menselijk lichaam en aardse beperkingen vreemd is. Zij leren op hun beurt van ons en onze feedback.
  • Kenmerkend voor onze contacten met ons team van spirits is de gelijkwaardigheid. Maar wij op aarde hebben wel een bijzondere taak op ons genomen. Ik kreeg een keer liefdevol ingefluisterd toen ik met ascentiegriep op de bank lag “you’re the brave one”. We krijgen ook regelmatig spirithugs… Verder is het contact ongedwongen, dus zonder enkele dwang, maar wel met liefdevolle duwtjes om ons te herinneren aan wie we zijn en wat we willen. En niet te vergeten de humor van de soms serieuze Arcturianen is echt heerlijk genieten.
  • Voor ons is het ook een grote oefening in eenvoud (liefde is simpel), vertrouwen en overgave.
  • Tot slot is het aan ons om onszelf en onze missie serieus te nemen en belangrijk genoeg te vinden om het op deze manier de wereld in te brengen.